21 listopada 2012

Pokrzywa

Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) należy do rodziny pokrzywowatych. Niestety przez większość ludzi uznawana i traktowana jest jako niepotrzebny chwast gdyż nie mają świadomości o jej cudownych właściwościach leczniczych. Gdyby ludzie zdawali sobie sprawę z jej mocy leczniczych nie uprawialiby nic innego. Jest to roślina bardzo trwała i mało wymagająca. Rośnie zwyczajowo na polanach leśnych, przy drogach, w sadach, pod płotami i budynkami. Bardzo łatwo ją rozpoznać po dotknięciu gdyż pokryte są parzącymi włoskami. Osiąga średnio 1,5 metra wysokości, ma czworokanciastą, łykowatą łodygę, liście ciemnozielone ząbkowane, a kwiaty zielone. Kwitnie w okresie od czerwca do listopada, a surowcem zielarskim są głównie liście i korzenie.

Nie od razu się na niej poznano. W starożytności i średniowieczu znano jej właściwości odżywcze, regulujące przemianę materii oraz zdolność do tamowania krwawienia, ale częściej stosowano jako środek podniecający, czyli afrodyzjak, a Germanie sądzili wręcz, że pokrzywę stworzył bóg płodności Donars. Dopiero gdy w czasach nowożytnych zabrano się w naukowy sposób za jej badanie, naukowcy nie mogli wyjść z podziwu nad leczniczymi talentami tego ziela. Bodaj najgłębiej zbadali ją Rosjanie, u nas zaś najrzetelniej zebrali rozproszone po różnych książkach i czasopismach informacje o niej Dorota i Piotr Materowie.




Pokrzywa posiada działanie antybiotyczne, dlatego pod jej wpływem goją się rany i owrzodzenia. Rozdrobnione świeże liście potrafią zabić gronkowca złocistego – stwierdzili Czikow i Łopatiew. Ma też substancje insulinopodobne, dlatego napar z niej znacznie obniża poziom cukru w moczu. Ale uwaga! Pić trzeba w umiarkowanych ilościach, bo większe dawki znoszą to działanie – można przeczytać w Vademecum fitoterapii.

Jest niezwykle bogata w witaminy i sole mineralne (mikroelementy), a zawarta w niej sekretyna (hormony roślinne) pobudza czynności wydzielnicze żołądka, trzustki, wątroby i wpływa korzystnie na perystaltykę jelit. Zwiększa zawartość hemoglobiny we krwi i liczbę czerwonych ciałek, dlatego zaleca się ją przy anemii i spadku odporności (grypa, odra, krztusiec). A także – tu proszę o uwagę – poprawia czynność komórek wątrobowych w stanach uszkodzenia miąższu tego ważnego organu! Znaleziono w niej także swoisty czynnik pobudzający funkcje trzustki.

Liczne badania – między innymi odkrycie prof. Sedlaka, mówiące o łączeniu się w organizmie żywym enzymów zwierzęcych z mikroelementami pierwiastków, które to połączenia pobudzają pole bioelektryczne ustroju, pomagając mu stworzyć nowe zdrowe komórki w układzie patologicznym-kancerogennym – potwierdziły ludową famę o antyrakowych właściwościach pokrzywy – piszą Materowie. I dodają relację o wyleczeniu nowotworu żołądka staruszki, która piła codziennie napar ze świeżej pokrzywy, zaczerpniętą z książki Marii Treben.


Na koniec to, co najprzyjemniejsze: pokrzywa ma właściwości odmładzające.

Kiedy zaopatrzymy się w koszyk młodych pokrzyw, podzielmy je na trzy części. Z jednej części wyciśnijmy sok, bo to on najsilniej działa (a przy okazji regeneruje chore organy), z drugiej zróbmy „szpinak”, z trzeciej maseczkę kosmetyczną. Jak się odmładzać, to na całego.

Liście i korzenie zawierają:
– Sole mineralne (12,5-18,5%) wapń, fosfor, magnez, żelazo, mangan, krzem,
– Karotenoidy,
– Flawonoidy,
– Kwasy organiczne (krzemowy i mrówkowy),
– Chlorofil (0,8%),
– Serotoninę,
– Histaminę,
– Witaminy A, C, B2, K,
– Garbniki,
– Kwas pantotenowy,
– Olejek eteryczny,
– Acetylocholinę.



Herbata z pokrzywy:
Herbatę ze świeżych liści parzy się we wrzątku zaledwie pół minuty. Z suszu nieco dłużej - minutę może dwie. Spotkałem się z poradami dotyczącymi parzenia pod przykryciem przez 10 minut. Napar nabiera wtedy znacznie intensywniejszego smaku i zapachu. Nasilają się również właściwości moczopędne.
 Na szklankę naparu przypada około łyżeczka z kopką ziela. Napar należy przyrządzać ze świeżej porcji pokrzywy. Herbata powinna mieć jasnożółtą barwę z odcieniem zieleni i intensywny, cierpko-gorzkawy smak. Działa chłodząco, ale nie gasi pragnienia. Zaleca się jej picie na czczo, raz dziennie bez cukru. Pierwsze parę szklanek może charakterystycznym cierpkim smakiem zniechęcać, ale szybko da się do niego przyzwyczaić. Można także spróbować poprawić smak napoju poprzez pomieszanie go z melisą i rumiankiem. W wypadku kuracji można krótkotrwale zwiększyć dzienną ilość filiżanek herbaty z pokrzywy do trzech. Większa ilość może powodować przeczyszczenia i uczucie pragnienia.

Sok z pokrzywy:
 Sok z pokrzywy przyrządza się ze świeżych łodyg i liści. Po dokładnym umyciu rośliny należy przepuścić ją przez sokowirówkę. Napój pije się z kieliszków. Jeden dziennie w zupełności wystarczy.

Chipsy z pokrzywy:
Pamiętam, że kiedyś szukając informacje o pokrzywach znalazłem przepis na to danie. Dorodne liście pokrzywy moczy się w cieście naleśnikowym a następnie smażyły na gorącym oleju. Chipsy można doprawić według własnego smaku dowolnymi przyprawami.

Zupa z pokrzyw:
 Kolejnym ciekawym przepisem na danie z pokrzywy jest zupa. Jest ona bardzo łatwa i szybka do przyrządzenia. Przygotowuje się ją tylko i wyłącznie z górnych liści pokrzywy, ponieważ są najdelikatniejsze. Potrzeba ich około 50dag.  Pozostałe składniki zupy z pokrzywy to 2 ząbki czosnku, 0.5 litra wywaru z włoszczyzny i tyle samo mleka. Do tego pół szklanki śmietany, łyżka masła i mąki. Całość doprawia się kostką rosołową, imbirem, solą i pieprzem, a także gałką muszkatołową. Posiekaną i sparzoną pokrzywę z czosnkiem (również posiekanym) dusi się na maśle, następnie się ją miksuje i zalewa wywarem z jarzyn. Dodaje się mleka i kostkę rosołową. Po zagotowaniu pozostaje już tylko zagęszczenie zupy śmietaną z mąką i doprawienie. Zupę podaje się z przeciętymi jajkami na twardo (podobnie jak żurek).

Wiosenna pasta z pokrzywy i krwawnika do chleba:
Pół szklanki drobno posiekanej pokrzywy i tyle samo krwawnika należy wymieszać z 4 łyżkami jogurtu naturalnego i 4 łyżkami twarożku. Doprawić solą, pieprzem i szczypiorkiem.

Napar ze świeżej pokrzywy:
2–3 łyżki świeżej pokrzywy zalać 1 litrem wrzątku, potrzymać pod przykryciem, pić trzy razy dziennie między posiłkami.

Kuracja odmładzająca:
wyciśnięty z pokrzyw sok rozcieńczyć wodą w stosunku 1:3, pić 3–4 łyżki dziennie przez 3–4 tygodnie.

Miód pokrzywowy:
miód + sok ze świeżej pokrzywy z dodatkiem zmiksowanych liści pokrzywy i orzecha włoskiego. Zjadać po łyżce stołowej dwa razy dziennie.

Szpinak z pokrzywy:
przyrządza się tak samo jak prawdziwy i nie różni się on smakiem. Obgotować liście przez 2 minuty (parząca substancja znajdująca się we włoskach znika) w niewielkiej ilości wody, odcedzić, posiekać. Na patelni rozpuścić masło lub olej, dodać usiekany czosnek (albo cebulę), poddusić, włożyć masę pokrzywową, posolić, posłodzić. Można też dolać wody, w której się roślina gotowała i zaprawić mlekiem (lub śmietaną) z mąką.

Maseczka:
wymieszać 2 łyżki płatków owsianych z taką ilością mleka, by otrzymać gęstą papkę. Dodać tyle soku ze świeżej pokrzywy (uzyskanego w sokowirówce lub mikserze), by pasta dała się łatwo rozsmarować na twarzy. Po 20 minutach zmyć zimną wodą.



ten artykuł znajdziesz również tutaj: przepis-na-kobiete.pl

1 komentarz:

  1. Mnie wystarczy gdy pokrzywę zaleję zimna wodą i odstawie na 12h. Jest to wystarczajacy czas by wyciągnąc wszelkie dobroci z tego ziela.

    OdpowiedzUsuń